Keljee – Trendsetters

Maandag 2 maart
Aanwezig: Brent, Dirk, Marc, Andy, Patrick, Wim en Rudi.
Afwezig: Johan en Walter.

Sportievelingen,
een weekje retraite had wonderen kunnen doen. We wisten echter al op voorhand dat het tegen het jeugdige geweld van de Trendsetters geen ideale avond zou worden om aan onze positie in het klassement te werken.
Het klassement blinkt natuurlijk weer mooi met allerlei kleurige schema’s, zoals te zien op de Walivol webstek.

Het animo voor de wedstrijd was op zondag nog niet bijzonder hoog, maar middels een Slack berichtje op maandag konden we toch op 7 Keljee’ers rekenen.
Dat schept kansen… dacht uw verslaggever van dienst, die met een flink spurtje rond 18h15 vanuit Etten-Leur kwam afzakken naar de vermaarde Witte Molen.
Dat hij daarmee de eerste set miste, stond dus als een paal boven water. Die eerste set begon vrij verdienstelijk, maar met een 5 tal (rechtstreekse) receptie fouten, en ook nog 5 opslagmissers (dus ook gewoon rechtstreeks buiten…) kun je moeilijk een set winnen. We eindigden dus met een sobere 12-25 eindstand in deze set.
Dat zag er niet goed uit….

De verwachte wissel kwam er echter niet. Diezelfde spelverdeler had in zijn spurt tussen kleedkamer en speelveld zijn spiksplinter nieuw broekske achterste voren aan gedaan. Geen nood, dacht de arbiter… dus gewoon verder met dezelfde bezetting. Dat allemaal perfect onder het motto dat er op die manier geen Corona virus op het veld moest komen.
En ja… het moet gezegd: deze set werd keurig weerwerk geboden, en konden we af en toe de grote jongens van Trendsetters een beetje in verlegenheid brengen. Tot twee keer toe stond een Keljee’er keurig op de plek waar die midden aanvaller knoerhard een bal neer mepte.
Een meer dan verdiende 21-25.

In set 3 verder op hetzelfde elan, zou je dan zeggen ?
Dat was net iets te veel van het goede. Zetten de Trendsetters een tandje bij in opslag, of maakten wij er gezamenlijk een potje van, of.. ? Verder dan 7-25 kwamen we dus niet in deze bijzonder troosteloze set. Meer dan terecht greep coach Rudi ons allen naar de hartstreek tijdens een time-out, en verwachtte wel wat meer inzet.
Goed bedoeld – dat zeker. Maar in die set ging dat niet meer gebeuren.

Gelukkig is er dan altijd nog een vierde set om ons leven entwat te beteren, en toch nog iets van onze maandag avond te maken. Dat hebben we in elk geval wel zo hard mogelijk geprobeerd. We kwamen vrij netjes terug in deze set tot 20-21, en hadden zelfs met 22-21 zowaar nog even zicht op setwinst!
Jammer dat de laatste 4 ballen dan weer als erreurs réceptionelles moesten bestempeld worden.
Met het gevoel en de wetenschap dat we er toch zeker 2 sets goed voor gevochten hebben, moeten we ons alvast wat opladen voor de confrontatie van volgende week tegen Bavo.

Met een Chinese (anti-corona) groet namen we uiterst afstandelijk afscheid van tegenpartij en scheidsrechter, en mochten we net als bij vorige confrontatie 2 puntjes op ons telraam bij elkaar harken.
De overgebleven musketiers hebben daarna nog zeer intensief alle wereldse problemen besproken, waarbij de al dan niet onverdeelde aandacht voor het Corona virus ons is bij gebleven. Nooit gedacht dat onze Mark zo’n fan van Frank Zappa was, trouwens… begrijpe wie het kan uit onderstaand muzikaal exploot 🙂

Volgende afspraak: dinsdag 10 maart om 19h30 op terrein 1 tegen Bavo. (alvast hetzelfde terrein…)