Wase Wind – Keljee

Maandag 10 februari
Aanwezig: Brent, Dirk, Marc, Andy, Patrick, Wim en een halve Johan.
Afwezig: de rest van Johan, Rudy en Walter.

Sportievelingen,
de turbulentie omtrent de ziekenboeg lijkt zich wat te gaan normaliseren.
We horen positieve berichten over Walter, die alweer aan het markeren is geslagen. En ook Johan meldde zich vandaag heel dapper aan. Aafsluitend lijken alle Miele apparaten terug netjes op hun plaats te staan bij de familie Van Der Eyken, dus een frisse Brent meldde zich ook.
Dus zowaar 7 man op de aanmeldingslijst.

Jammer genoeg heeft het opdagen met 4 man ons vorige week nog een puntje in de min gekost, zodat we nu met zowat 4 ploegen de net-niet-laatste plaatsen in het klassement bezetten.

Over naar de orde van dag. Hoewel… van enige wanorde was er wel sprake 🙂

  • uw reporter van dienst moest bij de voorwedstrijd nog even de arbitrage overnemen… zonder fluitje. Zo moet het dus ongeveer gaan bij volleyball voor slechthorenden – gewoon goed naar de scheids kijken.
  • aansluitend was de scheidsrechter van dienst (ons aller vriend Stanny..) niet meer in staat om onze wedstrijd te fluiten. In overleg met de tegenstander en het Walivol bestuur werd besloten dat we het zonder referee zouden doen, en er werd een heus scoreboard tot bij het veld gereden.
  • hoe zou het Johan met zijn pols vergaan? Na rijp en volwassen overleg werd besloten om Johan een kans te geven als libero. Een knalgeel shirtje (Waasland Beveren ?) werd boven gehaald, en zo konden we dan starten.

Dus daar gingen we…
Al na enkele ballen bleek dat het voor Johan toch beter zou zijn om het scoreboard te bedienen, en ons hier en daar van wat aangepaste coaching te voorzien.

Het spel bleef vredig en gelijk opgaan. We konden met enkele goed geplaatste acties de eerste set binnen halen met een mooie 22-25.
Vanaf de 2de set ontbrak het ons op alle fronten een beetje aan leiding en een leidraad. U kent dat… hier en daar neemt een verkeerde speler de bal over van de speler die eigenlijk de 2de bal ook al niet hoefde te spelen, verdedigend schieten we de ballen teveel in alle richtingen, een spelverdeler die bij wijlen ook beter af de bal zou blijven, en meer van dat fraais.
En als diezelfde spelverdeler dan ook nog (tegen zijn medespelers…) ruiterlijk toegeeft dat hij een foutje maakte, waarop een van de tegenspelers spontaan gewoon de bal ter hand neemt… dan verliezen we eigenlijk een set omdat we dan de goedheid hebben om een dubbele fout toe te staan. Wie die opslag dan vervolgens gewoon tegen het net aan keilde is niet op het wedstrijdblad genoteerd. Maar wij weten dat natuurlijk stiekem wel.

Setwinst kwam er niet meer. Ook in de 3de en 4de set moesten we onze meerdere erkennen in de Wase Wind spelers. Het moet gezegd dat deze verdedigend beter uit de verf kwamen. En fysiek bleven ze beter op peil, ook al hebben we hun spelers een 4-tal keer getracteerd op ga-de-bal-maar-halen-boven-in-de-tribune…
Als we dan uiteindelijk ook de kans op setwinst in de 4de set weg gooien door bij een voorsprong van 12-14 te gaan knoeien, en de laatste 3 aanvallen heel ruiterlijk gewoon buiten te slaan… dan wordt het natuurlijk moeilijk winnen.
Al bij al bleef het een zeer sportief gebeuren, en kunnen we alsnog wel 3 puntjes op onze teller erbij zetten.

De komende 2 weken krijgen we 2 krakers van formaat voorgeschoteld tegen de toppers uit onze reeks. Dus iedereen op tijd naar bed, en keurig aanmelden !

Volgende afspraak: maandag 17 februari om 19h30 op terrein 2 tegen Volpov.