Dymo – Keljee

Dinsdag 4 februari
Aanwezig: Rudi, Marc, Patrick, Wim.
Afwezig: Johan, Dirk, Brent, Andy en Walter.

Sportievelingen,
alweer een week vol commotie:

  • bij de ondertussen zeer geliefde familie Van der Eycken was het alweer prijs. De jonge Brent kan nu wellicht geen Miele apparaten meer zien… maar door dat getil met te zware apparaten alweer een speler minder die paraat kon gemaakt worden.
  • in extremis meldde onze goede vriend Dirk zich alsnog af voor de wedstrijd. Naweeën van de corona receptie, of kan hij er gewoon niet zo goed meer tegen? Wie zal het zeggen?
  • daarnaast wel hoopgevende berichten uit de ziekenboeg links en rechts, maar dat vertaalde zich nog niet in concrete deelnames 🙁

Mede door de aangekondigde afwezigheid van Andy, moesten we dus constateren dat de 4 ‘oudjes’ het dan maar moesten oplossen. Uitgerekend tegen Dymo dan nog wel, die toch net iets beter en frisser volleybal kunnen produceren.
Over de wedstrijd valt dan ook niet zo veel te vertellen:

  • we begonnen de eerste set een beetje chaotisch. Want tja – hoe doe je zoiets met 4 man ? Goed opletten dus wie voor en achter u staat, en gaan met die banaan. Dat leek niet zo goed te werken, waardoor coach Rudi terecht met een oplossing kwam:
    • de Wim speelt altijd op de pass, behalve als die aan de opslag is
    • er blokt altijd maar 1 man (links en rechts), en de rest verdedigt
  • Af en toe moest er een time-out aangevraagd worden om de juiste positie nog even te verzekeren, en Wim was blij dat hij zijn stappenteller niet bij had. Want de aandachtige lezer begrijpt dat die passeur flink wat afstand mocht afleggen, én ook de blokker van dienst was. Achteraf bleek de keuze van de coach wel de meest verantwoorde vorm van volleyballen.
  • Bij momenten konden we wel leuke dingen laten zien, maar tegen de overmacht van Dymo vielen we toch wat te licht uit.

Aan de inzet heeft het zeker niet gelegen, maar Dymo heeft ook nooit echt het gaspedaal moeten indrukken.

Resultaat is toch dat we verdienstelijk 3 sets hebben kunnen mee spelen, en 20 punten binnen haalden per set. Jammer van de lange reeks receptie missers in set 3; anders hadden er misschien nog net 3 punten in gezeten.
En omdat Marc persé 20 punten wou binnen halen in set 4, maakte hij dit waar door een zeer geslaagde opslag die net-niet-maar-dus-net-wel over het net dropte.
EIndresultaat dus 71 punten, en we zullen het reglement er eens bij halen om te zien of ons viertal dan 1 of 2 puntjes kan binnen rijven.

Naar goed gebruik werd een en ander afgesloten in het Sportkaffee, en werden nogmaals de voordelen van wind- en zonne-energie vergeleken met de massale kracht van kernenergie. Onze nieuwe ballenjongen ging zo op in deze discussie dat iedereen glad was vergeten dat we ook nog een tas met ballen hadden liggen ergens in de sporthal.
En lap… wie mag er weeral achteraan lopen met zijn stappenteller 😉 ?

Volgende afspraak: maandag 10 februari om 21h op terrein 2 tegen Wase Wind.