‘t Kliekske – Keljee

Maandag 17 april 2018

Aanwezig: Wim, Geert, Marc P., Walter
Afwezig: Patrick D.S., Marc O., Patrick O., Dirk, Paul

Hallo Sportievelingen,
de goede voornemens van enkele weken geleden ten spijt, moeten we hier melden dat het woordje ‘ziek’ tot een zeer hoog vijgen-na-pasen gehalte heeft gekregen.

Naast de bekenden in de ziekenboeg, meldde ook Dirk zich ziek voor deze wedstrijd. En alsof dat niet voldoende was had onze sympathieke Marc deze avond ook nog eens een langdurige meeting over hoe je zieken eigenlijk moet behandelen. Toch sympathiek van Marc dat hij dan het einde van die meeting netjes afwacht, en dat hij ergens in extremis ‘ergens ter hoogte van Interbeton’ alsnog gesignaleerd werd, op zijn weg naar de Witte Molen.

Zo kwam het dus dat deze wedstrijd, die we normaliter met 4 aanmelders zouden starten, uiteindelijk niet op het reglementaire uur kon starten, en we -gezien het onverbiddelijke reglement- dus zowiezo de eerste set aan ons neus zouden zien voorbij gaan.

In de wetenschap dat Marc ons alsnog zou vervoegen, werd alsnog besloten deze set wel te spelen – al was het maar bij wijze van opwarming en respect voor onze tegenstanders. En dat hebben die tegenstanders geweten: een nimmer aflatende energetische zone van hoge druk hing boven de Keljee-zijde, en deze set werd weliswaar gewoon met 25-24 gewonnen.

Met Marc erbij konden we zelfs de 2 daarop volgende sets binnen halen. Het dient gezegd dat de listige dropballetjes naar onze grote open vlekken, en de hartverscheurend ‘zacht ingeslagen’ ballen van ‘t Kliekske ons soms tot grote vertwijfeling brachten, maar we knokten ons steeds keihard terug in de wedstrijd. We verrasten dus vriend en vijand, maar vooral ook onszelf. Want als Walter zegt dagge moet blokken… dan doede dat ook, ja toch ?

De laatste set bleek er echter eentje te veel. Niet dat ‘t Kliekske beter begon te spelen, maar diverse motoren en onderdelen begonnen wat te sputteren aan onze zijde. Jammer, want we waren toch een beetje de morele winnaars van deze confrontatie, waarbij een eindsprint (middels een bijzonder listige servicereeks van de Marc) van 16-24 tot 22-24 ons uiteindelijk toch deed stranden op 3 puntjes weg van de benodigde 75.

Jammer, maar het is niet anders: slechts 2 puntjes in ons mandje, en 5 punten naar ‘t Kliekske -die hier wellicht een fantastische zaak mee doen in het klassement 🙁

Volgende afspraak: dinsdag 24 april om 19h30 tegen Dymo (de koplopers…)