Debo – Keljee

Dinsdag 20 maart 2018

Aanwezig: Wim, Geert, Dirk, Marc P., Patrick O
Afwezig: Patrick D.S., Marc O., Paul, Walter

Hallo Sportievelingen,
de berichten uit de ziekenboeg nemen stillaan ernstige vormen aan:

  • via Dirk vernamen we dat Patrick De Smedt nog steeds niet aan de beterhand is. Via dit kanaal en namens alle Keljee en Walivol mensen: beterschap !
  • een slinkse mail van Paul ging over zijn achillespees en het naderende einde van zijn carrière als volleyballer. Ook aan Paul: succes met de duiven dan maar, en we zien je graag nog eens als supporter en/of coach…
  • en ook voor Walter was het blijkbaar geen geschikte dag: een foto van een verschaald glas bier met wat Photoshop ombouwen tot een glasje warme thee met honing ?

Al een geluk dat we op de inzet en moed van Geerts dochter konden rekenen, en op die manier een onuitgegeven opstelling met 5 die-hards binnen de lijnen konden brengen. Als tegenprestatie moest Geert wel tussen elke set even de vorderingen doorgeven aan onze trouwste supporter – daar is natuurlijk mee te leven!

De wedstrijd dan.

We begonnen eerder aarzelend na een matig inspirerende en korte opwarming. We werden even op de proef gesteld qua receptie, en dat ging even vrij snel over in een 5-0 achterstand.
Maar we hebben al voor andere vuren gestaan: we konden ons terug in de wedstrijd knokken, en onze receptie en verdediging werkt eigenlijk vrij vlot, en zo konden onze 3 beste aanvallers regelmatig goed in stelling gebracht worden. We konden zonder al te veel problemen tot een goed afgetekende setwinst doorspelen.

Zelfde spelbeeld in de 2de set. We domineerden op onze eigenwijze manier de wedstrijd, lieten ons af en toe even verrassen door slimme dropballetjes van de vijand, maar uiteindelijk bleek tegen ons geweld niets opgewassen. En of dat nu in slow motion gebeurde, of met snelle ballen achterover… ook set 2 was voor ons.

In de derde set kwam het gemis aan de mensen uit de ziekenboeg naar voor. Direct een achterstand door receptiefouten in de aanvang van de set, en zo boksten we eigenlijk de hele set door tegen een verschil van 3 tot 6 punten. We zetten nog zeer verdienstelijk een eindspurt in, maar verloren die door een verdwaalde touché bal net met 25-23. Wie geeft er nu verdorie ook een touché toe op setbal ?

Anyway: het zicht op de eindzege was er nog altijd, en we konden met een virtuele voorsprong aan de laatste set starten. Het spel ging gelijk op, en het moet gezegd: zowel verdedigend als in receptie werd een voorbeeld match gespeeld. Het deed ons spontaan de bedenkingen rond strooien ‘wie missen we hier eigenlijk vandaag…’ ?
Hier en daar een schoonheidsfoutje – maar na een vermeende netfout van een Keljee speler, die bij navraag echter vroom werd toegegeven door een Debo speler, en het daarop volgende ‘ik spring uit mijn panty’ gedrag bij Debo, was de veer gebroken, en konden we overtuigend de 4de set binnen halen, en zo ook de overwinning.

Iets te veel punten toegegeven, en jammer van de 3de set – maar toch een deugd doende overwinning, die met veel helder vocht werd nabesproken door degenen die daar zin in hadden. Als medisch experiment gingen we zelfs integraal over op Spa bruis. Kwestie van voorbereid te zijn op de clash tegen de windmolens uit het Waasland.

Resultaat: 4 punten bij op ons telraam, en we kunnen oprukken naar de 4de plaats !

Volgende afspraak: maandag 26 maart om 21h tegen Wase Wind.